Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Ευχαριστίες προς όλους τους εμπλεκόμενους στον πόλεμο της φράουλας.

Προς:
Τον 'Ελληνα παραγωγό. Αυτόν που θέλει να αντιμετωπίζεται ως μέλος της «τιμημένης αγροτιάς». Που, για τη συγκομιδή της φράουλας, προσλαμβάνει αλλοδαπούς δούλους, παράνομους, ανασφάλιστους και πάμφθηνους.

Τους ίδιους τους αλλοδαπούς. Που σκάσανε μερικές χιλιάδες ευρώ το κεφάλι για να εισέλθουν παράνομα στο Ελλάντα και να δουλεύουν ως δούλοι, παράνομοι, ανασφάλιστοι και πάμφθηνοι.

Τους δουλέμπορους, Έλληνες και Τούρκους (ενωμένοι κάνουν θαύματα), που έβαλαν τους αλλοδαπούς στο Ελλάντα.

Τους συνεργάτες των δουλεμπόρων. Το ελληνικό κράτος, την ελληνική αριστερά και τις «άλλες δημοκρατικές δυνάμεις», τους αντιεξουσιαστές made in Israel και τους Έλληνες δημοσιογράφους.

Τους Έλληνες άνεργους. Που επιτρέπουν (δια της αδρανείας τους ή δια του συνδυασμού τεμπελιάς-σνομπισμού) σε όλους τους παραπάνω να κάνουν αυτά που κάνουν.

Τους ξύπνιους που συνέθεσαν (σε άπταιστη αγγλική) την αφίσα που καλεί σε μποϊκοτάζ της φράουλας Μανωλάδας (λες και η κάθε φράουλα έχει επάνω της ταυτότητα και μπορεί ο καταναλωτής να την διακρίνει), ενώ προμοτάρουν το παραεμπόριο προϊόντων που έφτιαξαν ανήλικα Κινεζάκια με αμοιβή ένα κύπελο ρύζι το 24ωρο.

Προς όλους τους ανωτέρω, για τους οποίους αίμα και χυμός φράουλας είναι το ίδιο, αφού αμφότερα εξυπηρετούν τους σκοπούς τους:

Εύγε!
Πετύχατε το ακατόρθωτο:
Να πέσει η τιμή της φράουλας!
Τρέχω ν’ αγοράσω!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου